استانداردهای کمی و کیفی عسل | عسل ارگانیک طبیعت
آخرین خبرها
خانه - > تابلو اعلانات - > استانداردهای کمی و کیفی عسل

استانداردهای کمی و کیفی عسل

مطلبی که خدمت شما خوانندگان محترم ارائه می گردد به صورت کاملا چکیده به بحث کیفیت عسل می پردازد. موضوعی که امروزه از اهمیت بسزایی برخوردار می باشد و برای شما که مصرف کننده عسل هستید و قطعاً به دنبال عسل مرغوب، صرف زمانی در حدود ده دقیقه برای مطالعه این مطلب به جد توصیه می گردد. امیدواریم در پایان تصور واضحی از موضوع کیفیت عسل بدست بیاورید(با تشکر از مترجم آقای امین جهانی).

استاندارد های عسل

تولید کنندگان عسل برای حضور در بازار جهانی به استانداردهای بین المللی نیاز دارند , این استانداردها در جلسات و نشست های متخصصین بر اساس جمع بندی نتایج حاصله از آزمایشات روزانه ای که در آزمایشگاههای مرجع بر روی عسل های ارسالی از کشورهای مختلف انجام می شود , بدست می آید .

با نگاهی بر آمار و ارقام تصویب شده توسط استانداردهای بین المللی می توان دریافت که عسل ایران می تواند به  درجات  بالایی از استاندارد جهانی دست یابد و این امر منوط به چند شرط است :

۱٫ آلوده نکردن عسل به سموم و داروها

۲٫ مخلوط نکردن عسل با شربتِ حاصله از تغذیه دستی

۳٫ حفظ عناصر مفید و آنزیم های عسل ( حرارت ندیدن عسل )

مقررات کنترل کیفی و استانداردهای بین المللی عسل بطور کلی توسط دو مرجع عمده تدوین می گردد که عبارتند از مجموعه مقررات  عسل – استاندارد اتحادیه اروپا(European honey directive) و  مجموعه مقررات استاندارد مواد غذایی برای عسل(Codex Alimentarius) و این مجموعه مقررات بطور دایم بوسیله کمیسیون بین المللی عسل(International Honey Commission) که اعضاء آن از کشورهای متعددی می باشد مورد بررسی و تجدید نظر قرار می گیرد.

تعریف عسل :

عسل عبارت از یک ماده شیرین و طبیعی تولید شده بوسیله زنبوران عسل می باشد که پس از جمع آوری شهد گلها و گیاهان و یا ترشحات قندی اجزاء زنده نباتات و یا ترشحات قندی مازاد و دفع شده از بدن بعضی حشرات مکنده مثل شته ها و شپشک ها، آنها را به کندو منتقل و در سلول های شان وارد نموده و پس از  اضافه و مخلوط نمودن یکسری مواد مترشحه از بدن خود،  آب اضافه آن را تبخیر و سپس درب سلول ها را بوسیله یک لایه نازک موم پوشانده و جهت رسیدن ذخیره می نمایند.
توضیح : عسل ساخته شده از  شهد گل ها و گیاهان را عسل گل(Blossom honey) نامیده که با عسل ساخته شده از ترشحات اجزاء زنده گیاهان و یا ترشحات قندی مازاد و دفع شده از حشرات مکنده که عسلک(Honeydew honey) نامیده میشود متفاوت است.  شاخصه هایی که بر اساس این دستورالعملها لازم است تا در بررسی کیفیت عسل اندازه گیری گردد عبارتند از :

شاخصه های کیفی عسل :

۱-      رطوبت:

هر چه میزان رطوبت عسل بیشتر باشد , احتمال تخمیر آن بیشتر است .   حداکثر میزان ۲۱ گرم در۱۰۰ گرم عسل در استاندارد جدید پیشنهاد شده است  . بر اساس استاندارد جدید عسل شبدر استثناء ‌نشده , و لذا حداکثر رطوبت برای عسل شبدر نیز همان ۲۱ % میباشد. در عسل واقعی ، این میزان رطوبت بندرت دیده میشود. در آزمایشات روزمره کنترل کیفیت انجام شده توسط کمیته بین المللی تعیین کیفیت عسل در طول سالهای۸۹ تا ۱۹۹۷ ، ۹۱تا ۹۵در صد  همه عسلها ، میزان رطوبت کمتر از ۲۰ داشته اند .

خیلی از سازمانهای ملی زنبورداری (مثل آلمان، بلژیک، اتریش ، ایتالیا، و سوییس) حداکثر رطوبت عسل را بین ۱۸ تا ۵/۱۸ گرم در صد پذیرفته اند.

۲-      مواد معدنی (خاکستر):

خاکستر یک عامل کیفی و متمایزکننده عسل های مختلف از عسلک میباشد. میزان خاکستر عسل (عسل با منشاء گیاهی) نسبت به میزان خاکستر عسلک (عسل با منشاء حشرات ) کمتر است . در حال حاضر ، این معیار با هدایت الکتریکی جایگزین شده است . استفاده از معیار خاکستر بعنوان یک فاکتور تعیین کیفیت در دوره انتقالی باید حفظ شود, تا زمانیکه هدایت الکتریکی عسل ، بعنوان استاندارد جهانی پذیرفته شود.

۳-      اسیدیته:

استاندارد قدیمی عسل میزان حداکثر   ۴۰  میلی اکی والان در هر کیلوگرم را پذیرفته بود که در دستورالعمل کدکس تا ۵۰ میلی اکی والان در کیلوگرم افزایش پیدا کرده است، اگر چه تعدادی از عسل ها وجود دارند که  بطور طبیعی اسیدیته بالا دارند.

۴-      هیدروکسی متیل فورفورال:

فاکتور اصلی در تعیین کیفیت عسل و معرف حرارت دیدن عسل میباشد. در عسل های تازه ، عملاً هیدروکسی متیل فورفورال(HMF) وجود ندارد. اما با حرارت دادن عسل یا نگهداری در محل نامناسب، در عسل ایجاد شده و بتدریج افزایش می یابد و به PH  عسل و درجه حرارت محل نگهداری بستگی دارد.

برخی از اتحادیه های زنبورداران اروپایی (آلمان، بلژیک، ایتالیا، اتریش) نمونه عسل خود را با عنوان عسل با کیفیت (با حداکثر ۱۵  میلی گرم HMF  ) ارایه میکنند. در تجارت بین المللی حداکثر ۴۰ میلی گرم در کیلوگرم پذیرفته شده است.

در طی ۱۰ سال کنترل مداوم عسل در انستیتو آنالیز عسل (IHA) در برمن آلمان, در بیشتر از ۹۰% نمونه های عسل فرآوری شده و بیشتر از ۸۵% عسل تجاری, میزان HMF کمتر از ۳۰ میلی گرم بوده است.

حداکثر   میزان پذیرفته شده HMF توسط کدکس ۶۰ میلی گرم در کیلوگرم است. ذخیره عسل در کشورهای گرمسیر باعث افزایش HMF میشود, لذا پیشنهاد افزایش میزان حداکثر گردیده است . آخرین پیشنهاد داده شده توسط اتحادیه اروپا میزان استاندارد حداکثر ۴۰ میلی گرم در کیلوگرم میباشد.

یک راه حل ممکن برای این فاکتور کیفی , ارایه یک استاندارد منطقه ای میباشد.

۵-      فعالیت دیاستاز (آمیلاز) :

فعالیت دیاستاز ( DN ) , یک فاکتور کیفی است که در اثر ماندگاری عسل و حرارت تغییر میکند و نشانگر تازه بودن یا حرارت دادن عسل میباشد. حداقل استاندارد میزان فعالیت دیاستاز ۸ است . در کنترل روزانه و طولانی مدت انستیتو آنالیز عسل (IHA) در۹۲% عسل های فرآوری نشده و بیش از ۸۸% عسل های فله میزان DN بیشتر از ۸ بوده است . در هنگام قرائت نتیجه دیاستاز باید در نظر داشت که برخی از عسل های تک گل بطور طبیعی دارای فعالیت دیاستازی پایین هستند.

۶-      قندها:

قسمت اعظم قندهای عسل را قندهای احیا کننده تشکیل میدهند. ولی در عسلک مخلوط با عسل این وضعیت متفاوت و بیشتر قندها را,  قندهای مرکب غیر احیا کننده مثل ملزتیوز، مالتوتریپوز و رافینوز تشکیل میدهند. با توجه به این یافته ها استاندارد قندها تعیین گردیده و بر خلاف استاندارد گذشته که میزان آن ۶۰ گرم در صد بوده , حداقل ۴۵ گرم در صد  جهت قندهای احیا کننده پذیرفته شده است. با اندازه گیری قندهای احیا کننده , تفاوت بین عسل و عسلک تعیین میشود. اما این تفاوت ها را میتوان با سایر روش ها مثل استفاده از هدایت الکتریکی تعیین نمود. بحث های فراوانی برای جایگزینی اندازه گیری قندهای احیا کننده با قندهای اختصاصی وجود دارد، که در قسمت بعد اشاره می شود .

۷-      مواد جامد غیر قابل حل در آب :

اندازه گیری مواد غیر محلول، برای تعیین ناخالصی بیش از حد مجاز عسل , ابزار مهمی می باشد. با وجودیکه هم اکنون بخش قابل توجهی از عسل دنیا را با فشردن شانهای عسل استخراج میکنند, امروزه تقریباً همه عسل های تجاری پس از سانتریفیوژ کردن استحصال میشوند. بنظر میرسد که میزان حداکثر مجاز ( ۰/۱گرم در  ۱۰۰ گرم عسل ) خیلی زیاد است. معمولاً در عسل ها  میزان این مواد کم و در مقیاس ۰۵/۰ تا ۰۰۵/۰ گرم در  ۱۰۰ گرم یافت میشود.

موم ، که میزان آن در استاندارد Codex تعیین نشده , ماده اصلی مواد غیر محلول است. بمنظور صاف کردن عسل از فیلتر کاغذی استفاده میشود ، اما این متد تا کنون پذیرفته نشده است.

۸-      معیارهای ویژه برای استاندارد بین المللی عسل :

ارقام مربوط به میزان قند و میزان هدایت الکتریکی که از آنالیز آزمایشگاههای نویسندگان این مقاله جمع آوری شده در جداول ۱ و ۲ آمده است . ۵۰% آمار از برمن آلمان است , در این محل عسل های ارسالی از اروپا (اغلب عسل مخلوط با عسلک) , آسیا (اغلب چین)، آمریکای جنوبی و شمالی و استرالیا بطور روزمره آزمایش میشوند . آمار مربوط به عسل های تک گل از سایر آزمایشگاهها و کشورهای دیگر می باشند.

۹-      هدایت الکتریکی:

امروزه هدایت الکتریکی بجای بررسی خاکستر , مقیاس مناسبی برای تشخیص عسل از عسلک میباشد. این معیار به خاکستر و اسید موجود در عسل بستگی دارد. هر چه میزان این مواد بیشتر باشد هدایت الکتریکی بیشتر است. یک ارتباط خطی بین میزان خاکستر و هدایت الکتریکی برقرار است.

C   = ۰٫۱۴+ ۱٫۷۴ A

در اینجا C هدایت الکتریکی بر حسب هزارم ثانیه در سانتی متر (mS/cm) و A گرم در ۱۰۰ گرم عسل میباشد.

ارقام هدایت الکتریکی عسل ها, عسل های تک گل و عسلک در جدول شماره ۲ خلاصه شده است. بر اساس این آمار میزان هدایت الکتریکی در عسل های مخلوط با عسلک باید کمتر از  mS/cm8/0باشد و این میزان در عسلک و عسل شاه بلوط بیشتر از  mS/cm8/0 می باشد. عسل تعدادی از گل ها و همچنین مخلوط آنها، استثناء بوده و تفاوت فاحشی در میزان هدایت الکتریکی آنها وجود دارد.

با توجه به نیاز به اطلاعات بیشتر درباره عسل ها ، ضروری است استانداردهای عسل های اختصاصی با منشاء گیاهی و جغرافیایی مختلف مشخص شود.

اندازه گیری هدایت الکتریکی سهل و سریع بوده و به ابزارهای گران قیمت نیاز ندارد , استفاده های فراوانی از آن برای تشخیص عسل های تک گل از یکدیگر و تمیز عسلک از عسل ,میشود. بنابراین مقدمتاً گنجاندن هدایت الکتریکی در استاندارد بین المللی پیشنهاد گردید.

۱۰-   قندهای اختصاصی:

در جدول ۴ آمار مربوط به مجموع فروکتوز و گلوکز و همچنین قند ساکارز حدود ۳۵۰۰ نمونه از عسل های تک گل و مخلوط آمده است . این آمار اغلب مربوط به نتایج آزمایشات انجام شده در آزمایشگاههای نویسندگان این مقاله می باشد , با دو استثناء مربوط به آمار ساکارز که از منبع دیگری گرفته شده است. بر اساس این آمار استاندارد عمومی مجموع فروکتوز و گلوکز ۶۰ گرم در صد برای عسل و برای عسلک  ۴۵ گرم در صد , پیشنهاد گردیده است . در ۹۹% ‌موارد آنالیز عسل میتوان به این استاندارد اطمینان نمود.

برای ساکارز وضعیت اندکی پیچیده است. استاندارد عمومی ۵ گرم در صد را میتوان در ۹۹% موارد پذیرفت.

عسل های تک گل مثل عسل حبش اوتی (Banksia) ، مرکبات  (Citrus) ،‌ماش معطر یا اسپرس (Hedysarum)، یونجه (Medicago) و اقاقیا (Robinia) استثناء بوده و استاندارد ساکارز آنها ۱۰ گرم در صد می باشد.

میزان استاندارد ساکارز برای عسل اسطوخودوس  (Lavandula ) 15 گرم در صد , تعیین گردیده است.

مجموع میزان فروکتوز و گلوکز خیلی به مجموع قندهای احیا کننده نزدیک است. چون این دو قند بیش از ۹۰% قندهای احیا کننده را تشکیل میدهند. در واقع استاندارد حداقل پیشنهاد شده برای جمع گلوکز و فروکتوز  عسل ۶۰ گرم در صد و برای عسلک ۴۵ گرم در صد میباشد و برای قندهای احیا کننده عسل میزان ۶۵ گرم در صد و برای عسلک همان ۴۵ گرم در صد پذیرفته شده است.

در این راستا نسبت فروکتوز به گلوکز و غلظت ساکارز شواهد خوبی برای تفکیک بین عسل های تک گل از یکدیگر میباشند . همچنین میزان ملزتیوز ، مالتوتریوز و دو الیگوساکارید دیگر معیار خوبی برای تفکیک عسلک موجود در عسل است . همچنین طیف اختصاصی قندها اطلاعاتی درباره کیفیت , اعتبار و رسیده بودن عسل ارایه مینماید.

جدول۱ – استاندارد کیفی عسل ارائه شده تو سط استاندارد جهانی مواد غذایی و اتحادیه اروپا

استانداردهای جهانی و اروپا برای ترکیبات عسل

جدول ۲ – مقدار قند و هدایت الکتریکی :

استاندارد هدایت الکتریکی عسل

فاکتورهای کیفی فوق استاندارد:

تعدادی معیار کیفی مفید ,علاوه بر مقررات معمول بین المللی , وجود دارد که برای تعیین کیفیت عسل بکار میرود.

الف –      فعالیت انورتاز ( استاندارد تازگی عسل ):

این آنزیم اختصاصاً به حرارت و ذخیره سازی عسل حساس میباشد و بعنوان معیار تازگی عسل شناخته میشود . برای عسل تازه و حرارت ندیده عدد انورتاز ۱۰ پیشنهاد گردیده و برای عسل هایی که دارای فعالیت آنزیمی پایین میباشند عدد انورتاز بیش از ۴ تعیین شده است. اگر چه فعالیت انورتاز همانند دیاستاز از نظر طبیعی تفاوت زیادی میکند. ولی اثر آن در تعیین کیفیت عسل ثابت شده است.  فعالیت انورتاز در اتحادیه های زنبورداران آلمان و بلژیک مورد استفاده میباشد.

ب –      پرولین:

میزان پرولین عسل نشانگر رسیده بودن و طبیعی بودن عسل است و میزان پایین آن نشانگر نارس بودن یا تغذیه دستی کندو با شکر است. برای عسل خالص ۱۸۰ میلی گرم در کیلوگرم پرولین میزان حداقلی است که برای آزمایشگاههای کنترل پذیرفته شده است .بهر حال باید در نظر داشت که بسته به نوع عسل میزان پرولین تفاوت زیادی خواهد داشت.

ج –      گردش نوری:

انحراف نور در اثر قندهای مختلف عسل یک معیار مهم است . اندازه گیری انحراف نور در حال حاضر در یونان، ایتالیا، انگلستان برای تشخیص عسل از عسلک بکار میرود. در ایتالیا مشخص گردیده که عسل از نظر گردش نوری ارزش منفی داشته در صورتیکه عسلک دارای گردش نوری مثبت است . اینکه آیا این روش قابلیت شناسایی عسل های مناطق مختلف جغرافیایی را دارد , بستگی به مطالعات آتی دارد.

علاوه بر معیارهای برشمرده شده در این بررسی ، تست های بهداشتی , معیارهای تعیین آلودگی، توسط استاندارد Codex ارایه شده است.

بعلاوه, متخصصان عسل معیارهای دیگری برای تعیین منشاء گیاهی یا جغرافیایی عسل , مخصوصاً برای تعیین خصوصیات عسل های تک گل , بکار می گیرند . در آینده کمیسیون بین المللی  در نظر دارد روش ها و معیارهای مورد نیاز کیفی شیمیایی برای عسل های تک گل را که در چند کشور مورد استفاده بوده است و در تجارت بین المللی عسل رسماً  استفاده نمیشود,آماده و ارایه نماید.

دلیل علمی رس کردن عسل یا شکرک زدن :

قندها مواد اصلی عسل را تشکیل داده ( ۹۰ تا ۹۵ درصد ماده خشک ) و بسته به نوع گیاه منشاء عسل و نحوه جمع آوری شهد وعمل آوری آن توسط زنبوران، مقادیرقندهای مختلف بسیار متفاوت می باشد.

بیشترین مقدار قندهای موجود در عسل را گلوکز و فروکتوز تشکیل داده ( تقریبا ۹۰ در صد کل قند عسل ) و خصوصیات و مقدار هر کدام از این قند ها از عوامل تعیین کننده در کیفیت عسل از نظر میزان شیرینی، ارزش غذایی، قابلیت کریستالیزه ( رس ) شدن و میزان جذب آب می باشد. قند گلوکز جاذب آب نیست، براحتی کریستالزه گردیده و شیرینی آن کم است ولی فروکتوز بسیار آب گرا و یا جاذب آب بوده، تفریبا کریستالیزه نمی شود و شیرینی آن ۲ برابر گلوکز است. نسبت فروکتوز به گلوکز ( F/G ) در اکثر موارد نزدیک به ۱ می باشد و با افزایش مقدار این نسبت، تمایل عسل به رس شدن کمتر می شود.

از دی ساکارید ها موجود در عسل بیشترین مقدار را ساکارز و مالتوز تشکیل می دهد که بستگی به نوع گیاه داشته و مقادیر آنها در کیفیت عسل از جمله تمایل به کریستالیزه شدن تاثیر دارد.

کنترل کیفی بهداشتی عسل :

از سایر ملاکهای تعیین کیفیت عسل می باشد که باید در بالاترین سطح رعایت گردد. آلودگی محیط زیست به مواد رادیواکتیویته، مواد شیمیایی و سایر مواد آلاینده برای انسان و سایر موجودات زنده، مخاطرات بهداشتی به همراه دارد. صنعتی شدن همه جانبه کشاورزی، مستلزم استفاده وسیع از آفت کش های مختلف از جمله حشره کش ها، کنه کش ها، علف کش ها و غیره بوده بنحویکه در حال حاضر از بیش از ۵۰۰ آفت کش مختلف استفاده می گردد.

بدیهی است که در اکثر موارد زنبوران پس از تماس با آفت کش ها تلف گردیده و قادر به حمل شهد آلوده به کندو نخواهند بود ولی مطالعات انجام گرفته نشانداده است که یکسری مواد از جمله ترکیبات آلی کلره که برای انسان مضر و خطرناک می باشند ممکن است برای زنبوران خطرات ناچیزی داشته باشد. امروزه با آگاهی از مدت زمان پایداری و تاثیر این سموم در محیط، از قرار دادن کندو در مجاورت باغها و مزارع سمپاشی شده خودداری می نمایند .برای مثال این دوره برای سم سوین ۱۷ روز و برای هگزا کلر سیکلو هگزان ۱۲ روز می باشد و چنانچه باقیمانده این مواد به حدی باشد که باعث تلفات زنبوران نگردد، این مواد با زنبوران وارد کندو گردیده و در شهد و گرده و موم تجمع و موجب ضعیف شدن کلنی و مسمومیت تدریجی انسان خواهند شد.
از سایر مواد آلاینده می توان از فلزات سنگین، آنتی بیوتیکها، نیترات ها و نیتریتها و باقیمانده مواد رادیواکتیویته نام برد که باقیمانده آنها در عسل باعث تجمع در بافتها و بروز مسمومیت و یا عوارض مزمن ناشی از آنها خواد شد.

استاندارد های بهداشتی عسل :

عسل عرضه شده به مشتری باید عاری از هرگونه مواد آلی و غیر آلی از جمله حشره، اجزاء باقیمانده حشره یا شفیره و یا ذرات شن باشد.

در هنگام امتحان کردن عسل با روش های مناسب نمونه برداری و آزمایش رعایت این نکات الزامی است :

الف : گونه ها و تعداد میکروارگانیزم در عسل نباید از حد مجاز که سلامتی انسان را به خطر اندازد بیشتر باشد.

ب : عسل باید عاری از پارازیت های مضر برای سلامتی انسان باشد.

ج :  فلزات سنگین

آلودگی عسل به فلزات سنگین، نسبت به باقیمانده آفت کش ها که در کمیته تدوین مجموعه مقررات مربوط به استاندارد افزودنی های غذایی بر آن تاکید شده است از اهمیت بیشتری برخوردار بوده و مقدار این عناصر شیمیایی نباید از حداکثر مقدار مجاز که به سلامتی انسان آسیب وارد می سازد بیشتر باشد.

د: باقیمانده آفت کش ها :

کلیه اشکال عسل که مشمول این استاندارد می گردند باید از نظر حداکثر باقیمانده آفت کش ها با مقدار مصوب توسط کمیسیون تدوین استاندارد مواد غذایی مطابقت داشته باشد. حداکثر مجاز آفت کشها در عسل ۰٫۰۰۵ میلی گرم در    کیلو گرم ( PPb ) می باشد.

درج برچسب :

علاوه بر مقررات کلی استاندارد مربوط به نصب برچسب بر روی مواد غذایی بسته بندی شده ( مصوب سال ۱۹۸۵ ) سایر موارد ذیل الزامی است :

۱- نام فراورده غذایی :

 – روی محصول آماده شده جهت استاندارد سازی باید کلمه عسل درج گردد.

 – در بر چسب محصول بالا، کلمه گل (شهد) و یا عسلک اضافه گردد.

 – در صورتی در برچسب نام منطقه جغرافیایی و یا توپوگرافی خاصی ذکر گردد، می بایست محصول منحصرا در آنجا تولید شده باشد.

– در صورتی در برچسب نام گل یا گیاه خاصی ذکر گردد، محصول باید بطور کامل از آن منبع تهیه شده و خواص ظاهری، فیزیکوشیمیایی و میکروسکوپی آن با عسل تولید شده از آن منبع مطابقت داشته و همچنین نام علمی و یا عمومی گیاه در جلو کلمه عسل درج گردد.

– در صورتی که برای شفاف سازی بهتر عسل از روش های خاص فیلتراسیون استفاده شده باشد، جهت اطلاع مصرف کننده می بایست در برچسب روش استفاده شده ذکر گردد . همچنین در صورت لزوم و برای معرفی بهتر محصول، یکی از موارد ذیل درج گردد :

۲- نوع استخراج عسل از شان به یکی از روش های زیر :

الف : استخراج بوسیله اکستراکتور پس از در پوش برداری شانها و با یا بدون اعمال یک حرارت ملایم.

ب : استخراج بوسیله پرس کردن و فشردن شانهای فاقد شفیره با یا بدون اعمال یک حرارت ملایم.

ج : کشیدن عسل از شانهای فاقد شفیره پس از درپوش برداری شانها و با یا بدون اعمال یک حرارت ملایم.

۳- نوع عرضه عسل به یکی از شکل های زیر :

الف : عرضه به شکل عسل مایع یا کریستالیزه ( رس ) و یا مخلوطی از آنها.

ب :  عرضه به شکل عسل شان در شانهای تازه و فاقد شفیره بصورت شان کامل و یا تکه ای از آن.

ج :   عرضه به شکل عسل مایع که یک یا چند تکه عسل شان در داخل آن قرار می گیرد.

۴- برچسب گذاری ظروف عسل بصورت عرضه عمده :

علاوه بر اطلاعات و مقررات کلی استاندارد مربوط به نصب برچسب بر روی مواد غذایی بسته بندی شده ( مصوب سال ۱۹۸۵ ) بر روی ظرف و یا مدارک ضمیمه آن می بایست نام محصول، شماره پروانه بهره برداری و آدرس تولید کننده بر روی ظرف درج گردد.

منبع : وبسایت کیاکندر

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*